W pewnym momencie każdy z nas poczuł brak progresu we wspinaniu – tę nagłą ścianę, którą trudno przejść, żeby zobaczyć kolejne rezultaty. To naturalny etap, który przychodzi prędzej czy później.

​W tym artykule poznasz 3 poziomy stagnacji, przez które przechodzi większość wspinaczy – od początkujących po zaawansowanych. Pokażemy Ci też sprawdzone sposoby, jak je pokonać, wykorzystując metody znane nie tylko we wspinaniu, ale też w innych sportach.

Pierwszy poziom braku progresu jest zazwyczaj najłatwiejszy do przejścia. Najczęściej wynika z tego, że Twój trening nie jest w żaden sposób ustrukturyzowany. Chodzisz na ściankę, wspinasz się tak, jak lubisz, próbujesz różnych dróg – i to jest super na początek. Ale w pewnym momencie to już nie wystarczy, żeby pójść dalej.

Na tym etapie kluczowe jest wprowadzenie konkretnych treningów. Na przykład: sesja boulderowa, które trwa około 60 minut, z celem zwiększenia siły i mocy, gdzie odpoczywasz 3 minuty między próbami. Chodzi przede wszystkim o strukturę, a nie
o przypadkowe wspinanie.

​Ważne jest też to, że na tym poziomie nie musisz jeszcze skupiać się na jednej, konkretnej zdolności. Możesz rozwijać siłę, moc i wytrzymałość równomiernie. Twoje ciało wciąż dobrze reaguje na ogólny bodziec, więc wystarczy trenować wszystkiego po trochu – a będziesz widzieć postępy w każdej kategorii.
​
​Podsumowując

Drugi poziom braku progresu we wspinaniu pojawia się wtedy, gdy zwykłe równomierne trenowanie wszystkiego przestaje działać. Na pierwszym etapie ciało reagowało na każdy bodziec, ale teraz to już za mało – potrzebujesz bardziej ukierunkowanego treningu.

Rozwiązanie jest proste: skup się na swoich słabościach. Jeśli Twoim problemem jest siła, kładź większy nacisk właśnie na nią. Nie chodzi o to, żeby całkowicie rezygnować z innych elementów, ale żeby zmienić proporcje.

Przykład: przez 4 tygodnie możesz zrobić np. 6–7 treningów siłowych, 3 wytrzymałościowe i 3 treningi mocy. Dzięki temu ciało dostaje wyraźniejszy sygnał, co ma poprawić.

Podsumowując

Trzeci poziom stagnacji to etap elitarny – większość wspinaczy nigdy nie będzie musiała do niego dojść. Ale jeśli zatrzymasz się na drugim poziomie i mimo tego progres znowu zniknie, to właśnie tutaj pojawia się ostateczne rozwiązanie.

Na tym etapie Twoje ciało potrzebuje jeszcze silniejszego bodźca niż wcześniej. 

Rozwiązanie polega na maksymalnym skupieniu się na jednym celu poprawy. Oznacza to, że nawet 90–100% czasu treningowego przeznaczasz na rozwój tego jednego obszaru. Pozostałe elementy ograniczasz do minimum, jedynie w formie podtrzymania.

Jeśli całkowicie odpuścisz inne aspekty, szybko zaczną spadać i pojawią się nowe słabości. Dlatego zawsze zostaw mały procent treningu na podtrzymanie – tak, żeby reszta Twoich umiejętności utrzymała się na solidnym poziomie.
​
​Podsumowując